tag:blogger.com,1999:blog-36313287586656344062011-11-06T09:49:56.297-08:00geschreven door mobar niet zonder toestemming overnemen.Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.comBlogger51100tag:blogger.com,1999:blog-3631328758665634406.post-40741179687003962582009-07-28T14:20:00.001-07:002009-07-28T14:21:57.340-07:00Alle kwaadheid die op jouw weg komt<br />alle duivels op dat driftpaard<br />met die vurige staart<br />die jij zo graag in de koffie<br />van jouw vrienden roert<br /><br />maar laat maar, al die nutteloze zielen<br />die niet meer weten dat gras groen is<br />en de hemel blauwer dan lavendel<br />mooier, geuriger, dan jouw denkbeeldige hel<br /><br />waarvan ik de navelstreng heb doorgebeten<br />met alles wat er aan geweten in mijn strot ligt<br />er zijn teveel vrienden reeds gestorven voor het goede doel<br /><br />waar ik maar geen zingeving in kan vinden<br />door de ervaring die ik niet koester als mijn doodgeboren<br />zelfs door de keizersnede niet meer tot leven te wekken<br />droom, dat ik nog dat kind ben dat zinspeelt op vrede<br /><br />terwijl ik weet dat de wereld in brand staat<br />onze enige hoop is, de werkelijkheid achter te laten<br />daar waar de nachtmerrie meer soelaas biedt<br />in het achteruit spellen van ons verstandelijk vermogen<br /><br />maar mij zul je nooit horen oordelen<br />ik roep wat nutteloze woorden als elementen<br />uit die niet door mij geschapen maatschappij<br />mij boos hebben gemaakt<br /><br /> ik laat het bij die onnozelheid<br />omdat het gedachten zijn en geen personen<br />als de wereld werkelijk wat persoonlijker zou worden<br />dan zou ik mijn woede nooit zo uitspannen<br /><br />of denken, dat iedere anonieme knuffel<br />een ooit gekoesterde liefdestruffel vermoordt<br />in de hoop er heimelijk baat bij te hebben<br />zodat de deur der vreugde weer openslaat<br /><br />om mij met het sociale licht der gerechtigheid<br />tegemoet te treden, zoals tijdens dat bijna geniepige<br />hunkeren van mijn ziel, naar de waarheid in mijn dromen<br />of slapen jullie net als ik onder een eik in de denktuin<br /><br />die we met z’n allen hebben ontworpen<br />om er voor te zorgen dat er niemand<br />door het net valt, uit vriendelijkheid<br />en die niets vermoedende onschuld<br /><br />waarmee onze zonen ten velde zijn gestuurd.<br /><br /><br />Schrijver: mobar<br />2006<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3631328758665634406-4074117968700396258?l=stopoorlog.blogspot.com' alt='' /></div>Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3631328758665634406.post-52344173766648023522009-07-26T14:37:00.000-07:002009-07-26T14:40:00.051-07:00De rivierboten hebben de slaven<br />tijdens de crisis geen vrijheid<br />gegeven is verloren, kogels<br /><br />allemaal op weg naar de dood<br />aanbid ik jouw doorzichtjurk<br />de glans van jouw blote lijf<br />de geruchten langs jouw loodlijn<br /><br />in de spiegel, is alles anders<br />heb je niet die wiegelborstjes<br />of knagende onderlippen<br />en statig spitsen van jouw neus<br /><br />ik wil met je naakte lijf dansen<br />ruchtbaarheid geven aan het vermoeden<br />vruchtbaarheid geven aan mijn wichelroede<br /><br />ik tracht te rivierdansen<br />je antwoorden met mijn dichtersgehoor<br />maar je luistert niet, je luisterde nooit<br /><br />schrijft indringender dan ik<br />over dezelfde duistere horizon<br />terwijl de tijd voorbij tikt zonder zoen<br /><br />de ritmeschepen hebben de helpers<br />tijdens de vrijheid, geen crisis maar doden<br />verloren is gegeven, overleven is vermoorden<br /><br />we buiten de armoede uit<br />zijn allemaal schuldig<br />onder de dichtprinsessen<br />is de huid een beschermlaag<br />tegen excessen en exen<br /><br />we helpen het klimaat naar de kloten<br />wijzen met onze vingers naar de groten<br />maar vergeten onszelf in het kleine<br /><br />zien soms zelfs de weemoed verdwijnen<br />in trachten te omhelzen, een vrede van daden<br />maar jij ligt daar als lijk, aangevreten door maden.<br /><br /><br />Schrijver: mobar<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3631328758665634406-5234417376664802352?l=stopoorlog.blogspot.com' alt='' /></div>Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3631328758665634406.post-54544636066414732382009-07-17T14:02:00.000-07:002009-07-17T14:03:41.887-07:00Alle kwaadheid die op jouw weg komt<br />alle duivels op dat driftpaard<br />met die vurige staart<br />die jij zo graag in de koffie<br />van jouw vrienden roert<br /><br />maar laat maar,<br />al die nutteloze zielen<br />die niet meer weten<br />dat gras groen is<br />en de hemel blauwer dan lavendel<br />mooier, geuriger,<br />dan jouw denkbeeldige hel<br /><br />waarvan ik de navelstreng<br />heb doorgebeten<br />met alles wat er aan geweten<br />in mijn strot ligt<br />er zijn teveel vrienden reeds gestorven<br />voor het goede doel<br /><br />waar ik maar geen zingeving<br />in kan vinden<br />door de ervaring die ik niet koester<br />als mijn doodgeboren<br />zelfs door de keizersnede<br />niet meer tot leven te wekken<br />droom, dat ik nog dat kind ben<br />dat zinspeelt op vrede<br /><br />terwijl ik weet<br />dat de wereld in brand staat<br />onze enige hoop is,<br />de werkelijkheid achter te laten<br />daar waar de nachtmerrie<br />meer soelaas biedt<br />in het achteruit spellen<br />van ons verstandelijk vermogen<br /><br />maar mij zul je nooit horen oordelen<br />ik roep wat nutteloze woorden<br />als elementen<br />uit die niet door mij geschapen<br />maatschappij van klootjesdansers<br />mij boos hebben gemaakt<br /><br />ik laat het bij die onnozelheid<br />omdat het gedachten zijn<br />en geen personen<br />als de wereld werkelijk<br />wat persoonlijker zou worden<br />dan zou ik mijn woede nooit zo uitspannen<br /><br />of denken, dat iedere anonieme knuffel<br />een ooit gekoesterde liefdestruffel vermoordt<br />in de hoop er heimelijk baat bij te hebben<br />zodat de deur der vreugde weer openslaat<br /><br />om mij met het sociale licht<br />der gerechtigheid<br />tegemoet te treden, zoals tijdens<br />dat bijna geniepige<br />hunkeren van mijn ziel,<br />naar de waarheid in mijn dromen<br />of slapen jullie net als ik<br />onder een eik in de denktuin<br /><br />die we gezamenlijk hebben ontworpen<br />om er voor te zorgen dat er niemand<br />door het net valt, uit vriendelijkheid<br />en die niets vermoedende onschuld<br /><br />waarmee onze zonen ten velde zijn gestuurd.<br /><br /><br /><br />Schrijver: mobar<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3631328758665634406-5454463606641473238?l=stopoorlog.blogspot.com' alt='' /></div>Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3631328758665634406.post-10831764815424080322009-07-16T16:28:00.000-07:002009-07-16T16:29:55.440-07:00Het einde der tijden zal komen<br />en iedere seconde waarin ik mijn waanzin<br />vergelijk met andere waanzin zal vergeten zijn<br />door hogere machten<br />dan die mij bekend zijn<br /><br /> de dag des onheils zal geboren worden<br />met een uit een erfenis getogen getuigenis<br />mijn bloed zal uit de ogen van God kruipen<br />voor gemaakte volmaakte vervreemding<br />van mijn onzelfzuchtige hart<br />dat uit het zicht van de vrede<br />in duisternis zal verdwijnen<br /><br />de nacht zal heersen<br /> met lust en hebzuchtverboden vruchten<br />zullen worden genoten waar uit het vlees<br /> verleidelijke sappen druipen<br /><br /> er zullen doden vallen<br /> onschuldige burgersniemand kan het<br />in de gaten hebbenhet enige wat nog telt<br />zijn kogelgaten<br /><br />er zal een moment komen<br />dat er een einde aan de oorlog komt<br />maar de oorlog zal nooit<br />een einde aan de tijd maken<br /><br />zoals ieder tijdsgewricht<br /><br />van een open wonde.<br /><br /><br /><br /><br /><br />Schrijver: mobar<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3631328758665634406-1083176481542408032?l=stopoorlog.blogspot.com' alt='' /></div>Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3631328758665634406.post-16354996736468461392009-07-16T16:13:00.000-07:002009-07-16T16:15:59.307-07:00Wanneer ogen vertellen<br />van hel hier op aarde<br />leven zonder waarde<br />ellende, armoe en dood<br />omdat ogen honger zien<br />en magen ogen vrezen<br />lijven vermagerd, vel over been<br />lijkkleren verzameld in stof<br />felle zon schijnt over armoede<br />kindje, dood geboren op straat<br />violist met trieste melodieën<br />zwarte vliegen op een rottend lijk<br />troebele blik tussen angst,<br />gewenning<br />ogen die mensen aankijken,<br />verschrikking<br />een zwaarmoedig getrommel,<br />dodenmars verminking,<br />en bloedend schrijnend letsel<br />omdat magen slechts honger voelen<br />en ogen die geweerkogels vrezen<br />lijken zien, vel over been<br />verhongerd in morbide ritme,<br />dood en verwarring<br /><br />wanneer dode ogen vertellen<br />wreed sterven tijdens de oorlog.<br /><br /><br /><br />Schrijver: mobar<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3631328758665634406-1635499673646846139?l=stopoorlog.blogspot.com' alt='' /></div>Mobar Vorstkasteelhttp://www.blogger.com/profile/17380034708022529306noreply@blogger.com2